Castricum is bijna de eerste gemeente, maar toch leuk dat-ie er is; de Dierenwelzijnnota! Je zou haast willen dat er een Mensenwelzijnnota bestaat waaruit zoveel liefde voor de soort spreekt.

Natuurlijk vind ook ik dat dierenrechten gewaarborgd moeten zijn. De landelijke wet- en regelgeving en de Dierenbescherming zijn er niet voor niets. Maar om te beginnen heeft ieder mens zijn eigen verantwoordelijkheid om respect voor zijn omgeving te tonen.

We moeten ervoor waken dat we met stapels nota's en gedragscodes denken een betere wereld te creëren. Wie gaat al die regels handhaven? Wat mag dat kosten? En wie gaat dat betalen? Nota's over normen en waarden winnen aan kracht als ze ons ook vertellen wat het mag kosten, en als ze ons beloven dat we niet met sjacherijnige gezichten blijven zitten achter een berg onuitvoerbare microscopische regels. Om elkaar nog jaren voor het falen van 'de ander' voor rotte vis uit te blijven maken.

De Dierenwelzijnnota bevat natuurlijk een heel aantal sympathieke aanbevelingen, daar zal ik niks tegen inbrengen. Maar wat kan er de reden van zijn dat de gemeente wel losloopgebieden voor honden in Castricum ziet, maar dit voor Akersloot en Limmen niet als een gemeentelijke taak beschouwt?

Paardenliefhebbers zullen niet blij zijn als ze lezen dat de gemeente wil onderzoeken of er een opruimplicht voor paardenpoep kan worden ingesteld. Het typische voorbeeld van een begrijpelijke (poep is vies!) maar onzinnige gedachte. Hoe gaat de overheid een dergelijke maatregel handhaven? Zien we voortaan ruiters te paard in Castricum een grijze vuilniszak met schep op hun rug dragen? Komt die maatregel er wel, dan ben ik er voor dat de overheid een voorbeeldfunctie neemt, te beginnen met de ruiters van Politiepaarden en de berijder van het Paard van Sinterklaas;

Kan het niet wat praktischer, door bijvoorbeeld bij de opgang naar het strand een paar grote paardenpoepscheppen op te hangen. Zo ook wellicht in de buurt van het station en/of parken.

En wat te denken van een ruiterbewijs. Kan iemand mij de aanleiding voor dit rijbewijs uitleggen. Het papiertje heeft geen enkele toegevoegde waarde en is natuurlijk een slimme commerciële uitmelkerstruc van de bedenker. Die daar dik geld aan gaat verdienen. Je mag je afvragen, of er dan ook een kinderruiterbewijs komt?

Sommige maneges hanteren reeds ruiterdiploma's, zoals het zandruiterdiploma voor kinderen die op één middag drie keer van hun paard vallen.

Intussen kabbelt het conflict tussen paardenliefhebbers en -haters in de omgeving van park NoordEnd rustig voort. Het voornemen hieraan iets praktisch te doen is na jaren compleet door zijn hoeven gezakt. Door het uitblijven van een geschikte omleidingsroute zijn ruiters weer tegen de regels in gebruik gaan maken van de route dwars door het park. Tja, als de wil er niet is, komt het pad er zeker niet.

Paardenhouderijen moeten ook weer op hun zaak gaan latten, want de nota adviseert een inspectie naar de behuizing van paarden. Waarvoor dient deze aanbeveling, is dat omwille van het dierenwelzijn of gaat het de opstellers van de nota om het handhaven van bestemmingsplannen? En krijgen we in de gemeenteraad dan weer een discussie over fout geplaatste schuurtjes?

Ik wil trouwens een ereplek in de nota voor de libelle. Het beestje zorgt er al jaren voor dat het riet rond de ijsbaan in Bakkum mag pas worden gemaaid als het broedseizoen gesloten is, of heet dat niet zo. Dat moment schijnt ergens laat in oktober te zijn. In ieder geval krijgen ze er bij de schaatsclub hoofdpijn van, en ik kan het weten, want ik ben voorzitter van die club.

Opvallend in de nota is ook wij (de mens) financieel meer over hebben voor de opvang van katten en honden (dierentehuis) dan voor knaagdieren in Heiloo. Alle dieren zijn gelijk, maar sommige zijn meer gelijk dan andere, zullen we maar zeggen

Ron DE HAAN, gemeenteraadslid,
met dank aan Tessa Witte

12 Feb 2007 door de redactie